و وطى در قبل زن در ايام حيض و نفاس حرام است و بعد از پاك شدن و پيش از غسل خلاف است و بعضى از علماء حرام دانستهاند منى را از فرج زنى كه او را به عقد دائم خواسته باشد بدون رخصت او بيرون ريخته و بعضى مكروه دانستهاند و بعضى گفتهاند اگر چنين كند ديت نطفه را ده اشرفى بزن بايد بدهد خلافى نيست در آنكه پيش از نه سال وطى دختر حرام است و ترك وطى زن كه به عقد دائم در حباله او باشد زياده از چهار ماه بىعذرى مگر برخصت زن و حرام است بر مرد هر زنى كه خويش نسبى او باشد به غير اولاد عمو و عمه و خالو و خاله و بر زن نيز مثل اينها از مردان حرام و از رضاع نيز حرام است وقتى كه شرايط متحقق شود مانند مادر رضاعى و خواهر و عمه و خاله و دختر رضاعى و دختر برادر و دختر خواهر رضاعى و اگر كسى زنى را به عقد يا بملك وطى كند حرام مىشود بر وطىكننده مادر آن زن و مادر مادر او و مادر پدر او و هر چند بالا رود و دختر آن زن و دختر دختر او و دختر پسر او و هر چند پائين روند و اگر عقد كند زنى را و او را وطى نكند آن زن حرام مىشود بر پدر آن مرد و فرزندان و دختران آن زن حرام مؤبد نميشود اما تا مادر در عقد او است دختر را نميتواند خواست و اگر از مادر جدا شود ميتواند خواست دختر را و در مادر زن بمحض عقد بدون وطى خلاف است و اشهر و اقوى آنست كه حرام است و مملوكهء پدر بر فرزند و مملوكهء فرزند بر پدر بدون وطى حرام نميشود و دو خواهر در يك وقت به عقد خود نميتواند داشت خواه خواهر پدرى يا خواهر مادرى يا خواهر مادرى و پدرى و خواه به عقد دائم و خواه بمتعه و اگر عقد يك خواهر بر طرف شود ديگرى را ميتواند خواست مگر در متعه كه حديث صحيح دلالت بر عدم جواز مىكند و جمعى قايل شدهاند و مشهور آنست كه دختر خواهر آن زن و دختر برادر زن را بعد از عقد آن زن نميتواند خواست مگر برضاى او و بعضى مطلقا جايز دانستهاند و احتياط اولى است و فروع اين مسأله بسيار است و اينها كه مذكور شد در وطى صحيح است و زنائى كه بعد از عقد ديگرى واقع بشود باعث حرمت نميشود مثل آنكه مادر را عقد كند و بعد از آن با دختر
زنا كند مادر حرام نميشود و در زنائى كه پيش از عقد واقع شود خلاف است اكثر گفتهاند سبب حرمت مىشود و اين احوط است و بعضى گفتهاند مطلقا باعث حرمت نميشود و اين اقوى است و بعضى گفتهاند اگر زنا با عمه و خاله خود باشد باعث حرمت مىشود و اگر به غير اينها باشد نميشود و مردى كه كنيزى را مالك شود و دست بر او بمالد يا نظر كند به جائى از بدن او كه غير مالك نظر به آن نميتواند كرد بعضى گفتهاند كه كنيز بر پدر او و فرزند او حرام مىشود و بعضى بوسيدن را گفتهاند و مشهور آنست كه حرام نميشود و احاديث را بر كراهت حمل كردهاند و اكثر علماء گفتهاند كه فرزندان و خواهران و برادران و ساير نسبتها كه بسبب رضاع بهم
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 603
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٠٣