دادهاند و از او بسيار بعيد است و آيات بسيار دلالت بوجود آنها در حال نزول قرآن مثل
أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
،
أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا
،
أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ
،
عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى
و اكثر احاديث معراج مشتمل است بر اين كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم داخل بهشت شد و جهنم را به آن حضرت نمودند و اكثر مفسرين و متكلمين بهشت حضرت آدم عليه السّلام را بهشت خلد ميدانند و ابن بابويه بسند معتبر از ابو الصلت هروى روايت كرده است كه گفت از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدم كه يا بن رسول اللّه مرا خبر ده از بهشت و آتش جهنم كه آيا امروز مخلوق شدهاند حضرت فرمود بلى و رسول خدا داخل بهشت شد و جهنم را ديد در شبى كه آن حضرت را به آسمان بردند عرض كردم كه جماعتى ميگويند كه امروز مقدر شدهاند اما هنوز مخلوق نشدهاند حضرت فرمود ايشان از ما نيستند و ما از ايشان نيستيم هر كه انكار كند خلق بهشت و دوزخ را تكذيب حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله كرده است و
تكذيب ما كرده است و از ولايت ما خبر ندارد و مخلد در جهنم خواهد بود حق تعالى فرموده است
هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ يَطُوفُونَ بَيْنَها وَ بَيْنَ حَمِيمٍ
آن يعنى اينست آن جهنمى كه تكذيب مينمايند به آن مجرمون ميگردند ميان آتش و ميان حميم كه در حرارت بنهايت رسيده است گاه به آتش ميسوزند و گاه حميم در حلق ايشان ميكنند و رسول خدا فرمود كه چون مرا به آسمان بردند جبرئيل دست مرا گرفت و داخل بهشت كرد و از رطب بهشت به من داد و خوردم پس آن نطفهء شد در صلب من چون به زمين آمدم با خديجه مواقعه كردم حامله شد بفاطمه ( ع ) در حسن و نيكى صفات و اخلاق حوريه است و به ظاهر انسيه است هرگاه مشتاق بوى بهشت ميشوم دخترم فاطمه را ميبويم و على بن ابراهيم روايت كرده است كه دليل بر اينكه بهشت و دوزخ مخلوق شدهاند آنست كه حقتعالى ميفرمايد
عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى
يعنى نزد سدرة المنتهى جنتى است كه مأواى مؤمنان است و سدرة المنتهى در آسمان هفتم است پس بهشت نيز در آنها است و دليل بر آنكه بهشتها در آسمان است آنست كه در حق كفار فرموده است كه گشوده نميشود از براى ايشان درهاى آسمان و داخل بهشت نميشوند و دليل بر آنكه آتش جهنم در زمين است آنست كه فرموده است به حق پروردگار تو البته حشر ميكنم ايشان را و شياطين را پس حاضر ميكنم ايشان را بدور جهنم به دو زانو در آمده و معنى حول جهنم دريائى است كه محيط است به دنيا همه آتش خواهد شد چنانچه فرموده است
وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ
و فرموده است
وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا
يعنى در زمين ميگذاريم ايشان را در وقتى كه آتش شود .
و در خصال از ابن عباس روايت كرده است كه دو يهودى آمدند از حضرت امير المؤمنين