نميدوخت و رشته رشته بر سر دستش ميريخت تا وقتى كه تمام شود و كم بود كه نان را با خورش ضم كند و اگر گاهى ميكرد نمك يا سركه بود و اگر ترقى ميكرد سبزى بود و اگر از اينهم ترقى ميكرد شير شتر بود گوشت نميخورد مگر گاهى و ميگفت شكم خود را مقبرهء حيوانات مكنيد و با اين حال قوت و زورش از همه بيشتر بود - از همهء بلاد اسلام سواى شام كه در دست معاويه بود اموال پيش او مىآمد و همه را بر مردم قسمت ميكرد و اما عبادت اعبد ناس بود و نمازش از همه كس بيشتر بود و روزهاش از همه كس فزونتر مردم از آن حضرت نماز شب و اقامهء نوافل را آموختند و شمع يقين در راه دين از مشعل او افروختند چه توان گفت در عبادت كسى كه يك شمه از آن اينست كه در ليلة الهرير در صفين بين الصفين نطعى برايش گسترانيده بودند و بر آن نماز ميكرد و تير از راست و چپ او ميگذشت و در پيش او به زمين مىآمد و هيچ پروا نميكرد تا از ورد خود فارغ شد و پيشانى نورانيش از طول سجود مانند پاى شتر پينه كرده بود و اگر مناجات و دعوتش را تأمل كنى و از آن تعظيم و اجلال الهى كه در آنها كرده و تواضع و تذلل و خضوع كه نموده ملاحظه نمائى ميتوانى دانست كه چه مقدار اخلاص داشته و از كدام دل بيرون آمده و بر كدام زبان جارى گرديده - از على بن الحسين عليه السّلام كه عبادتش بنهايت رسيده بود پرسيدند كه عبادت تو با عبادت جدت چونست گفت چنان كه عبادت جدم با عبادت حضرت رسالت بود و اما قرائت قرآن او در اين باب مرجع همه بود و همه متفقند بر اينكه در زمان حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تمام قرآن را غير او كسى نميدانست و در حفظ نداشت و بعد از آن حضرت اول كسى كه قرآن را جمع كرد و نوشت او بود و اگر رجوع بكتب قرائت كنى دانى كه استادان قرائت همه شاگردان اويند و قرائت همه منتهى به او است و همه پناه به او ميجويند و اما رأى و تدبير رأيش
از همه صوابتر و تدبيرش از همه صحيحتر بود و در همهء امور هر يك از خلفاء و امراء رجوع به او مينمودند عمر را او از هلاك نگه داشت و عثمان را مخالفت امر او در اين بليه گذاشت اگر اطاعت رأى او ميكرد جان خود را از اين ورطه بدر ميبرد و آنكه دشمنانش گفتند كه او صاحب رأى نبود سببش آن بود كه موافقت شريعت مينمود و خلاف حكم دين نميفرمود چنانچه خود فرمود اگر نه رعايت تقوى بود من از همه زيركتر بودمى و خلفاى ديگر برأى خود هر چه را
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٩