معراج ديدم كه بر ساق عرش نوشته بود : « لا إله الا اللَّه محمد رسول اللَّه ايدته بعلى و نصرته به » و ايضا از جابر روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بعلى عليه السّلام گفت كه مردم از درختهاى مختلفند و من و تو از يك درختيم و صاحب مشكاة از احمد بن حنبل روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفت يا على در تو مثلى و شباهتى از عيسى عليه السّلام هست يهود او را دشمن داشتند به حدى كه مادرش را بهتان زدند و نصارى او را دوست داشتند تا آنكه منزلتى براى او اثبات كردند كه او راضى به آن نبود به آنكه او را خدا و پسر خدا خواندند پس حضرت امير عليه السّلام فرمود كه دو مرد در حق من هلاك ميشوند دوستيكه افراط مىكند در دوستى من و دشمنى كه بر من بهتان مىزند و ايضا از مسند از ام سلمه روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود كه هر كه على را دشنام دهد مرا دشنام داده است و ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه گفته است اگر حضرت امير عليه السّلام در مقام مفاخرت بر آيد و خواهد كه فضايل و مناقب خود را بشمارد به آن مرتبهء فصاحت كه خدا به او عطا كرده است و او را مخصوص به آن گردانيده و جميع فصحاى عرب او را مساعدت و معاونت كنند نتوانند رسيد بعشرى از آنچه رسول صادق الوعد در شأن او گفته است و مراد من اخبار مشهوره نيست كه اماميه بر امامت او استدلال ميكنند مانند خبر غدير و منزلت و قصهء برائت و خبر راز گفتن و قصهء خيبر و خبر تبليغ رسالت در هنگامى كه عشيرهء خود را در مكه جمع كرد و گفت هر كه اول به من ايمان آورد وصى و خليفهء منست و اول على عليه السّلام ايمان آورد و امثال اينها از اخبار مشهوره بلكه مراد من اخبار خاصهء چند است كه ائمه و پيشوايان حديث در شأن او روايت كردهاند و اندكى از بسيار و قليلى از آنها را در حق ديگرى روايت نكردهاند و من اندكى از آنها را نقل ميكنم كه روايت كردهاند آنها را علماى حديث در حق آن حضرت كه متهم نيستند كه شيعه باشند و اكثر ايشان بعضى از صحابه را بر او تفضيل ميدهند زيرا كه روايتى كه ايشان نقل كنند نفس به آن مطمئن ميگردد و مثل روايت ديگران نيست پس بيست و چهار حديث روايت كردهاند و ما در اين رساله بعضى را ايراد مينمائيم :
اول آنست كه حافظ ابو نعيم در حلية الاولياء و احمد بن حنبل در مسند روايت كردهاند
كه حضرت رسول ( ص ) با على گفت يا على بدرستى كه خدا تو را مزين ساخته است بزينتى كه زينت نكرده است بندگان را بزينتى كه محبوبتر باشد بسوى او از آن و آن زينت ابرار و نيكوكاران است نزد خدا و آن زهد در دنيا است گردانيده است ترا كه چيزى از دنيا كم نميكنى و
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 162
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٢