است و حق با اوست و از هم جدا نميشوند تا در حوض كوثر بنزد من آيند و ايضا از عايشه روايت كرده است همين مضمون را و ابن ابى الحديد گفته است اين حديث بنزد من ثابت است كه حضرت رسول فرمود كه حق با على است و على با حق است و حق با او ميگردد هر جا كه او گردد و محمد شهرستانى در جواب علامه حلى كه در كشف الحق استدلال به اين حديث كرده و گفته است كه بودن آن حضرت با حق و جدا نشدن او از حق امريست كه كسى را در آن شكى نيست كه احتياج باستدلال داشته باشد و ابن حجر ناصبى در صواعق محرقه روايت كرده است از طبرانى از ام سلمه كه گفت شنيدم از رسول خدا ( ص ) كه ميگفت على با قرآنست و قرآن با على است از هم جدا نميشوند تا در حوض كوثر بنزد من آيند و ابن مردويه نيز اين مضمون را بطرق متعدده روايت كرده است از ام سلمه و عايشه و مؤلف كتاب فضايل الصحابة نيز از عايشه روايت كرده است و در فردوس الاخبار از حضرت رسول ( ص ) روايت كرده است كه گفت خدا رحمت كند على را خداوندا حق را با او بگردان هرجا كه او
بگردد و كسى از مخالفان قدرت بر انكار اين مضمون ندارد و هرگاه مضامين اين احاديث ثابت شد امامت آن حضرت ثابت مىشود به چندين وجه وجه اول آنكه دلالت بر عصمت آن حضرت مىكند و دانستى كه عصمت دليل امامت است دويم آنكه دلالت بر افضليت آن حضرت مىكند و تفضيل مفضول قبيح است عقلا سيم آنكه از احاديث متواتره و خطب مشهوره حضرت امير عليه السّلام كه عامه و خاصه روايت كردهاند معلوم است كه حضرت امير عليه السّلام تصديق خلافت خلفاى ثلثه را هرگز نكرد و هميشه ايشان را نسبت بجور و ظلم ميداد و از ستم ايشان شكايت ميكرد و هرگاه ايشان بر خلاف آن حضرت باشند مخالف حق خواهند بود و ظالم و جابر و كافر خواهند بود و شكايت آن حضرت از ايشان اگر احتياج باثبات ندارد اما چند حديث از صحاح ايشان ايراد مينمايم :
صاحب جامع الاصول از صحيح بخارى و مسلم و ترمدى و نسائى و سنن ابى داود روايت كرده است از مالك بن اوس كه على عليه السّلام و عباس آمدند بنزد عمر و طلب ميراث رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كردند پس عمر بايشان گفت كه چون حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از دنيا رفت أبو بكر گفت من ولى رسول خدايم پس آمدى تو و طلب ميراث پسر برادرت ميكردى و اين طلب ميراث زنش از پدرش ميكرد پس أبو بكر گفت كه رسول خدا گفت كه ما گروه پيغمبران
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥١