برخاستن ميكرد دست على را ميگرفت و هرگاه مينشست تكيه بر آن حضرت ميكرد و در خصايص نظرى روايت كرده است كه چون حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عطسه ميكرد حضرت امير عليه السّلام ميگفت رفع اللَّه ذكرك يعنى خدا ذكر تو را بلند گرداند پس حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در جواب ميفرمود اعلى اللَّه كعبك يعنى پاى تو را بر سر دشمنان بلند
گرداند و چون حضرت رسول ( ص ) غضبناك ميشد به غير على عليه السّلام كسى جرأت نميكرد كه با آن حضرت سخن بگويد و از عايشه روايت كردهاند كه گفت ديدم حضرت رسول ( ص ) على را در برگرفت و بوسيد و گفت دو مرتبه پدرم فداى تو باد اى يگانه شهيد چون على عليه السّلام حاضر نبود ميفرمود كجا است محبوب خدا و محبوب رسول او و ابن حجر جزء اول اين حديث را از عايشه روايت كرده است و بسندهاى بسيار در صحاح عامه و ساير كتب ايشان روايت كردهاند كه حضرت رسول ( ص ) فرمود كه على از من است و من از علىام و ادا نميكند از جانب من رسالت مرا مگر على عليه السّلام و ابن عبد البر در استيعاب گفته است كه رسول خدا در سال دويم هجرت دختر خود فاطمه سيدهء زنان اهل جنت را نظير مريم دختر عمران تزويج نمود بعلى عليه السّلام و به او گفت تو را تزويج كردم به كسى كه سيد و بزرگ خلق است در دنيا و آخرت بدرستى كه اسلام او پيش از همه صحابه بود و علمش از همه بيشتر است و حلمش از همه عظيمتر است اسماء بنت عميس گفت ديدم وقتى كه رسول خدا ( ص ) آن دو برگزيدهء خدا را به يكديگر داد دعاى بسيار از براى هر دو كرد و ديگرى را از دعا با ايشان شريك نكرد و از براى على عليه السّلام دعا ميكرد به نحوى كه از براى فاطمه سلام اللَّه عليها دعا ميكرد و ايضا روايت كرده است از مطلب ابن عبد اللَّه كه رسول خدا ( ص ) خطاب كرد بگروه ثقيف در وقتى كه بنزد آن حضرت آمدند و گفت يا مسلمان شويد يا ميفرستم بسوى شما مردى را كه از منست يا گفت مثل جان من است پس گردن شما را خواهد زد و فرزندان شما را سبى خواهد كرد و مالهاى شما را خواهد گرفت عمر گفت به خدا سوگند كه آرزوى امارت نكرد مگر در آن روز و سينهء خود را پيش ميكردم كه شايد بگويد اينست پس رو بعلى كرد و دستش را گرفت و دو مرتبه گفت او اينست .
مؤلف گويد كه چون آن بىايمان اعتقاد به خدا نداشته از قسم دروغ پروا نداشته است زيرا كه اين سخن را مؤكد بيمين در جنگ خيبر و مواطن ديگر گفته و البته يكى يا زياده دروغ خواهد بود
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٩