ميراث حديث شيعه — صفحة 167

( 1 ) . ( 2 ) يعنى : و به تحقيق كه مرا بخواندند و نزديك شد اين كه اجابت كنم . و به تحقيق كه من مىگذارم در ميان شما دو چيز نفيسِ بزرگ كه دو خليفه‌اند كه اگر چنگ زنيد هر دو را ، گمراه نشويد هرگز : كتاب خدا - كه قرآن است - و ذريّهء من - كه اهل بيت من‌اند - ، و به تحقيق كه خداى ، مهربانىكنندهء به بندگان دانا به همه احوال ايشان ؛ خبر داد مرا كه اين دو از يكديگر جدا نشوند تا پيش من آيند و به من رسند بر حوض كوثر ، و فرموده است خداى - عزّ شأنه - : آنان كه پيروى مىكنند اين پيغمبر را كه از امّ القرى است - كه مكّهء معظّمه باشد - پيغمبرى كه مىيابند نام او را نوشته شده در تورات [ موسى ] و انجيل [ حضرت عيسى ] ، از صفت او آن است كه امر به معروف كند و باز دارد از منكر ، و حلال كند بر ايشان چيزهاى پاكيزه را ، و حرام كند بر ايشان چيزهاى پليد را ، و فرو نهد از ايشان ، بار گران و تكاليف شاقّهء بسيار را ، و عهد گران كه در گردن ايشان بود . پس آن كسانى كه ايمان آوردند به او و حرمت داشتند ، او را ، و يارى كردند او را ، و آنان كه پيروى كردند نورى را كه فرستاده شده است با او - كه على بن ابى طالب باشد - ايشان ، رستگاران باشند و ظفر يافتگان و دست‌زدگان به ثواب خدا . اگر گويند : در حق نور گفت : « أَنْزَلَ معه » و اين به قرآن لايق باشد نه به حضرت امير ، جواب از اين لفظ معه است كه فرمود با او فرو فرستادند ، چنانچه حضرت