على بن ابى طالب عليه السلام اشاره كرد و گفت : « اين است حبل خدا ؛ آن حبلى كه هر كه چنگ در او زند ، در دنيا و آخرت به حليهء سعادت تزيين يابد . على بن الحسين گفت كه : آن مرد برخاست و از پشت على بن ابى طالب عليه السلام درآمد و او را در برگرفت و مىگفت : « إعْتَصَمْتُ بِحَبْلِ اللَّهِ وَحَبْلِ رَسُولِه » و آن‌گاه برخاست و از مسجد بيرون رفت . مردى از اهل مسجد برخاست و گفت : يا رسول اللَّه ! چه مىفرمايى كه خود را به اين مرد رسانم و در خواهم تا براى من استغفار كند . رسول خدا گفت : چون به او رسى ، او را به خود مهربان خواهى يافت . على بن الحسين - صلوات اللَّه عليهما - گفت : پس آن شخص ، خود را به [ آن ] مرد مصرى رسانيد و به او گفت : براى من استغفار كن . آن مرد گفت : آيا فهميدى آنچه رسول خدا به من گفت و آنچه من به عرض او رسانيدم ؟ گفت : بلى . پس گفت : اگر به اين حبل متين - كه على بن ابىطالب است - تمسّك نمايى ، تو را حق تعالى بيامرزد ، و الّا از مغفرت الهى محروم خواهى بود . ( 1 ) و نيز ابان بن تَغلِب روايت كرده از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت : ماييم آن حبل خدايى كه حق تعالى فرمود : « دست در او زنيد و از او پراكنده مشويد . ( 2 ) پس هر كه چنگ اطاعت در قرآن و در دامن متابعت دوازده امام عليهم السلام زند ، بىشبهه و شك به حَبل خدا اعتصام نموده باشد ، و آن كه به حبل الهى اعتصام نمود ، در دنيا به خلعت سرافرازى و در آخرت ، به تشريف رستگارى امتياز و افتخار يابد .