و مستفيدان اين درگاه بايد كرد و هر چند ميانهء مُفيض و مفيد و مستفيض و مستفيد مناسبت بيشتر است ، استفاده و استفاضهء بيشتر تحقّق مىپذيرد ، و چون مبدء فيّاض در نهايت تجرّد و تقدّس است و ما مستفيدان در غايت تعلّق و تدنّس ، پس لابدّ است از واسطهاى كه ذو جهتين باشد كه هم به حليهء تجرّد آراسته باشد و هم به سرمايهء تعلّق
پيراسته باشد تا به جهت تجرّد - كه مناسب مَبدء است - استفاضهء فيض نمايد و به جهت تعلّق كه مناسبت فى الجمله به ما دارد ، افاده فرمايد و از او مستفيد گرديم .
و آن ، واسطه هاديان راه نجات و خازنان گنجينهء اولوالعلم درجاتاند و تنبيه بر اين معنى است :
« وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا »
كه شما را قابليت آن نيست كه از مبدء فيّاض ، استفاضه توانيد نمود ، چرا كه مناسبت بالكليه منتفى است . پس شما به حبل خدا كه ائمه هدايند ، درآويزيد و چنگ زنيد تا راه به مقصود يابيد .
[ دليل امامت اميرالمؤمنين عليه السلام ]
شيخ مفيد - رضوان اللَّه عليه - روايت كرده از محمّد بن الحسن از على بن الحسين - صلوات اللَّه عليهما - كه گفت : روزى رسول خدا در مسجد نشسته بود و اصحاب ، چون نجوم بر جوانب آن حضرت قرار گرفته بودند . پيغمبر صلى الله عليه و آله به ايشان فرمود كه : « الحال ، مردى خواهد آمد از اهل بهشت كه بپرسد از آنچه خواهد » . على بن الحسين - صلوات اللَّه عليهما - گويد : پس مردى در آمد ، شبيه به مردم مصر و پيشآمد و بر رسول خدا سلام كرد و بعد از اداى شرط تحيّت ، نشست و گفت :
يا رسول اللَّه ! شنيدهام كه حق تعالى مىگويد :
« وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا »
. ( 1 ) چه چيز است اين حبل كه خداى تعالى به چنگ زدن آن امر فرموده ؟ على بن الحسين گويد : رسول خدا ساعتى به تأمّل ، سر مبارك به زير افكند و به جانب
هامش
( 1 ) . آل عمران : 103 .