قال العلّامة في التحرير : « الغِناء حرام و هو مَدُّ الصّوت المشتمل على الترجيع المُطْرِب يفسق فاعلُه ويُردّ شهادتُه [ به ] سواء كان في الشعر أو القرانِ ، و كذا مُستمِعُه سواء كان اعتقد إباحتَه أو تحريمه » . ( 1 ) و با وجود آن كه آواز خوب ، بد نيست و آهنگ بى تحرير ، مذموم نيست ، روزى عمّم مرحوم مولانا عبداللَّه از والد مرحوم خود مولانا حسنعلى - رحمة اللَّه عليه - نقل كرد كه : والدم كه قرآن تلاوت مىنمود ، مرا خوش مىآمد در طفوليت از تلاوت او . يك روزى به تقريبى گفتم : شما خوب مىخوانيد قرآن را . گفت : من قرآن را خوب مىخوانم ؟ گفتم : بلى . مىگفته مرحوم مولانا حسنعلى كه تا حيات والدم باقى بود ، ديگر هرگز بلند تلاوت او را نشنيدم . حاصل ، اين جماعت ، خوانندگى مىكنند و مىشنوند و دست به هم مىكوبند و مىچرخند و اظهار بيهوشى مىكنند و در چلّه مىنشينند و ترك حيوانى مىكنند و اكثر ايشان ، ترك تزويج نيز مىكنند . مع هذا ، كثرت ازواج از سُنَن پيغمبران و كثرت طروقه از اوصاف انبياست ، و آنچه از احوال ايشان مذكور شد ، بدعت است . پس استحكام قواعد ايمان و قلع و قمع اهل بِدَع و خدعه و مُرائيان بر ذمّهء ظلّ اللّهى ثابت است و رعايت و حمايت شرع و دين ، بر همهء مردمان ، خصوصاً بر ايشان واجب است .