و ملبوس در اندازههاى بروج اثنا عشر كه ايشان را نيز از صفات بشريه نگاه داشت ، مگر به قدر ضرورى ، و آسمان دلهاى ايشان را نيز محكم فرمود بر اين كه واقع شود بر زمينهاى نفس ايشان .
يا كار فلك دين را كه رسول خداست ، در دوازده برج محكم كرد كه دين آن سرور را تا قيام قيامت ، انقطاعى و انقراضى طارى نخواهد شد و در زمان حضرت قائم عليه السلام احكامش كمال ظهور به هم مىرسانَد و همهء اديان باطله از روى زمين ناپديد خواهد گرديد و همهء خلايق به يگانهپرستى و دين حق خواهند گرويد .
[ دليل مشابهت ائمهء معصومين به كواكب و نجوم ]
و مؤيّدات در اين باب ، قدرى مذكور شد و منها قوله تعالى :
« وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ »
. ( 1 ) در تفسير على بن ابراهيم مذكور است كه : مراد از نجوم ، اهل بيت رسول اللَّهاند كه ستارههاى آسمان هدايت و ثابتان سپهر دلالتاند . ( 2 ) پس معنى آيه آن است كه : اوست آن خدايى كه ظاهر ساخت براى هدايت شما نجوم را ( يعنى اهل بيت محمّد صلى الله عليه و آله را ) تا به سبب وجود آنها راه راست يابيد و بر هدايت باشيد در ظلمات برّ و بحر . و تعبير از آن سروران به دوازده بُرج و دوازده شهر نيز شده و مؤيّد اين معنى مىتواند بود :
« إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ »
. ( 3 ) در تفسير اهل البيت آمده كه : مراد از شهور ، ائمهء اثناعشرند ، و اربعهء حُرُم از اين شهور ، على بن ابى طالب عليه السلام و على بن الحسين وعلى بن موسى [ الرضا ] وعلى بن محمّد عليهم السلام اند كه
هامش
( 1 ) . انعام ، آيهء 97 .
( 2 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، ص 211 .
( 3 ) . توبه ، آيهء 36 .