نطقى بافقى « 1 »
از اهل بافق بوده و بيت زير از اوست :
توئى آن نقطهء بالاىِ فاءِ فوق ايديهم * كه در وقت تنزّل تحت بسم اللّه را بائى
نوّاب دوم يزدى
در تاريخ يزد ( آيتى ) آمده كه نواب ميرزا عبد العلى ، پدر نواب ميرزا محسن منسوب به افصح الملك ، بسيار خوشقريحه بوده است .
هر جام مى ، كه صبح وصالت كشيدهام * در شام هجر ، خون شد و آمد ز ديدهام
نوربخش يزدى
در تاريخ يزد مذكور است كه نامش سيّد محمّد است و به قول مير خواند مؤلف حبيب السّير ، انتساب همهء سادات نوربخش در همه جاى ايران به اوست .
تُرك من دست چو بر خنجر بيداد برد * تشنه را آب زلال خضر از ياد برد
بنائى يزدى « 2 »
نامش حاج على اصغر ، شغلش معمار و متخلّص به بنائى داراى طبعى سرشار بوده قصايد و غزليات چندى راجع به توحيد و مصائب گفته و ديوانش در تهران به چاپ رسيده است .
اگر دلبر كند بر من نگاهى * ببيند روزگارم را تباهى
شود آيينهء قلبش مكدّر * اگر من بركشم از سينه آهى
رَوَم من رو ، بسوى كوه و صحرا * كه تا جويم به كوى دوست راهى
ببارد تير از مژگان دلبر * كجا طاقت مرا با يك سپاهى
هامش
( 1 ) . سخنوران ، ص 321
( 2 ) . تذكره سخنوران ، ص 60