تا دهم دادِ دل خويش به هنگام وصال * خواهم اطراف قدت رقص چو پروانه كنم
جان ناقابل خود را به قدوم تو دهم * عاقلانه عملى اين منِ ديوانه كنم
خوش بُوَد آنكه به امّيد وصال دلدار * دل به دريا زنم و هجرت از اين خانه كنم
گفتم اى « فاخر » اگر دست دهد چون خواهى ؟ * گفت مى ، نوشم و تركِ خود و بيگانه كنم
بزم كعبه
آسمان مكّه امشب مىكند افسونگرى * هر طرف سوسو زند از شوق و شادى اخترى
شهر مكّه با شعف در برگرفته كعبه را * گشته رخشان ، كعبه همچون خاتم انگشترى
خانهء كعبه ز شادى گوئيا رقصان شدست * كز شعف بگشوده در ديوار راه ديگرى
هر طرف پرّان ملائك گشته مأمور از خدا * هركدامين شاد و مسرورند و شورى در سرى
بهر بر پا كردن بزم از براى مقدمش * هركجا هركس كند خدمت به هر كوى و درى
در ميان خانهء كعبه درخشان مىشود * پُربها در دامن بنت اسد يك گوهرى
آنكه تا نزد محمّد ديده نگشايد به كس * سورهء « قد افلح » خواند به صوت حيدرى
آنكه با ختم رُسل عقد اخوت بسته است * آنكه با دُخت نبى ارزنده باشد همسرى
آنكه شيعه « فاخر » از جانبازى در راه اوست * زان كه نبوَد تا ابد هرگز چو ذاتش رهبرى
رباعى
هركسى را نبُوَد درخور هر گوهر ناب * گوش هركس نبُوَد لايق هر درّ خوشاب
همه گلهاى چمن رنگ و جلائى دارند * هر گلى نيست سزاوار كه گيرند گلاب
*
راه پرپيچوخم عشق تُرا پيمايم * جان خود را به فداى قدمت بنمايم
گر كند قطع دو پايم به گناه عشقت * با سر و دست به كويت به خدا مىآيم
افخمى عقدا
محمّد افخمى عقدا در روز عيد قربان سال 1339 شمسى در يكى از روستاهاى عقدا به دنيا آمد و با كوشش و راهنمايى مادرش دورهء ابتدايى و راهنمايى را در محلّ خود گذرانده و براى ادامهء تحصيل به يزد آمد و پس از چند سال تحصيل سرانجام از دانشسراى