حيدريان ( حيدر )
محمّد رضا حيدريان ، فرزند قنبر به سال 1339 شمسى در اردكان يزد متولد شد .
تحصيلات ابتدايى و دبيرستان را در آنجا به پايان رسانيد و در سال 1364 موفق به اخذ ليسانس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى گرديد و اكنون در زادگاهش به تدريس اشتغال دارد . او به سرودن شعر علاقمند است و در اشعارش حيدر تخلص مىنمايد .
نماز عشق
راهيان سحر خدا اينجاست * عاشقان يار آشنا اينجاست
مجلس انس عارفان سحر است * دولت جاودان ما اينجاست
بانگ شادى برآوريد از دل * مهربان يار باوفا اينجاست
غير او را رها كنيد رها * مظهر پاكى و صفا اينجاست
خوش بميريد و زندگى يابيد * آب سرچشمهء بقا اينجاست
سر و جان گر فدا كنيد چه باك * خيل عشاق را منا اينجاست
در حضورش نماز عشق كنيد * راهيان سحر خدا اينجاست
نشانهء تير
من مست مى مغانه باشم * رسواشدهء زمانه باشم
دلبسته به نغمههاى بربط * دلدادهء بر چغانه باشم
كو شعر ترى كه جان بگيرم * در جستجوى ترانه باشم
صيدى كه طلب كنى منم من * من تير ترا نشانه باشم
من صاحب سرّ كنتُ و كنزم * الطاف ترا كرانه باشم
اى شعلهء عشق هستَيم سوز * تا زندهء جاودانه باشم
مادر
آسمانىترين ترانه توئى * خوشترين شعر عاشقانه توئى
زهرهء آسمان قلب منى * بودن عشق را بهانه توئى
با نگاه تو مىشوم روشن * بيكران مهر را كرانه توئى