صدرائى « 1 » ( صدر الاطباء )
ميرزا سيّد على معروف به صدر الاطباء متخلص به « صدرائى » فرزند مرحوم حجاب بوده است . زادگاهش يزد ولى در خراسان مىزيسته و هم در آنجا به سال 1334 شمسى وفات كرده است . وى از اطباى معروف ، و هم از شعراى مشهور زمان خود بوده ، و به گفته عموزاده وى ( سيد احمد مدرس ) ديوانى دارد در حدود هزار بيت ولى به چاپ نرسيده است . دو غزل زير از اوست :
*
ز اشك چشم و خون دل ، سحر غسل و وضو كردم * سر تسليم بر زانو نهادم حق و هو كردم
تماشاى جهان كردم ، نديدم آنچه مىجستم * بهركس روبرو گشتم ، ز هرجا جستجو كردم
نديدم دوستى خوشبين ، ز اقوام و ز بيگانه * دلآشفته حيران ، به اين غم روبرو كردم
ز ترس محتسب بارى ، ز بيم شيخ دون آرى * مى ديرينه از ساغر ، پياپى در سبو كردم
دريدم پيرهن از تن ، ز بىتابى و بىصبرى * نمىدانم چرا اينك عبث كوك و رفو كردم
نديدم همچو « صدرائى » ، بخواب هرگز شبيخوانى * من اين رؤياى صادق را مكرر آرزو كردم
*
سر سپر ، دل بده ، ز جان بگذر * تا كه راحت شوى ز شور و ز شر
نيستى خوشتر است ، زين هستى * بىخبر شو ، ز خود بياب خبر
زندگانى در اين زمانه بود * همچو برق جهنده از اخگر
كى به فتح و ظفر رسى اى دوست * تا نگردى زهرجهت مضطر
شستشو كن ز خون ديده و دل * همچو « صدراى » تا شوى اطهر
هامش
( 1 ) . استفادهء نگارنده از سيد احمد مدرس ( عموزادهء صدرائى ) .