بزرگان اهل سنت نقل كردهايم استفاده مىشود .
و گاهى به تفصيل اوصياء بعد از خويش را با نام و نشان و نام پدران آنها ذكر مىفرمود تا احدى را بهانهاى نباشد و « ليهلك من هلك عن بينه و يحيى من حى عن بيّنه » .
و گاهى بطور مجمل و سربسته مىفرمود : من در ميان شما دو گوهر گرانبها را به يادگار مىگذارم يكى كتاب خدا و ديگرى عترتم يعنى اهلبيتم و تا ما دامى كه به اين دو ريسمان محكم الهى چنگ زنيد هرگز گمراه نخواهيد شد و اين دو حصن حصين از يكديگر جدا نخواهند شد تا زمانيكه فرداى قيامت كنار حوض كوثر بر من وارد شوند .
( مصنف مىفرمايد : اين حديث كه معروف به حديث ثقلين است از احاديث متواتره بود و از طريق روات موثّق اهل سنت در حدود سى و شش حديث با اين تعبير با مختصر تفاوتى و از طريق راويان معتبر شيعه در حدود هشتاد و دو حديث به اين تعبير نقل شده است و خود مصنف در مقدّمه كتاب ، ص ، 24 بدان اشاره كردهاند ) .
از همهء اينها كه بگذريم رسول خدا بارها به غزارت و انبوهى علم على ( ع ) و آگاهى على ( ع ) از حقايق اسلام اشاره مىكرده و امت اسلامى را به اعلم الناس پس از خود متنبه مىساخت و سخنان جاودانه پيامبر در اين باب فراوان است منجمله چند حديث ذيل :
1 - در جائى فرمود : من چيزى را فرانگرفتم مگر اينكه همهء آنها را به على تعليم دادم .
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 473
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٤٧٣