تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 472

مساهمون:

ص٤٧٢
در خلوت‌گاه براى يك نفر و گاه چند نفر امر خلافت بلافصل على ( ع ) را بيان نمود تا آنجا كه حجت را بر همگان تمام كرد تا فرداى قيامت احدى از مسلمين در پيشگاه خداوند عذرى از اين بابت نداشته باشند و علاوه بر اوصافيكه از متن روايات اخذ كرده و بيان كرديم ، قسمتى فرمايشات پيامبر را در رابطه با تبليغ خلافت و امامت على ( ع ) ذيلا نقل مىكنيم : گاهى حضرت ( ص ) به مسلمانان امر مىفرمود به خودش و واليان امر پس از او يعنى عترت طاهره اقتدا كند ( و بيراهه نروند ) . گاهى على ( ع ) را به حق و قرآن و حق و قرآن را با على مقرون مىساخت ( و مىفرمود « على مع الحق و القرآن و الحق و القرآن مع على » ) . و گاهى جامعه اسلامى را مىترسانيد از اينكه مبادا از على ( ع ) جدا شوند كه هركس از على جدا شود از من مفارقت كرده و هركس از من مفارقت كند از خدا جدا شده پس مفارق على مفارق خدا است . و گاهى على ( ع ) را ريسمان مستحكم الهى دانسته و مردم را امر مىكرد كه به اين ريسمان چنگ زنند . و گاهى على ( ع ) را امير بر مؤمنين و آقا و سيّد بر مسلمانان قرار مىداد . و مىفرمود : على هرچه بگويد از من گفته و به مردم گوشزد مىكرد كه مبادا پس از من اختلاف كنيد و در خانهء غير على را بكوبيد و . . . و گاهى على ( ع ) را بهترين خلق خدا معرّفى مىفرمود . و گاهى على ( ع ) را ولى و سرپرست مسلمين معرّفى مىكرد ( مصنف اشاره دارند كه اين تعبيرات از احاديثى كه در صفحات 20 تا 23 همين كتاب از قول
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 472 | على محمدى خراسانى