« الحكم ما حكم » نه اينكه : الخبر و الحديث ما حدثه او رواه و . . . از اين بخش صدر حديث كه بگذريم ذيلا مطلب به باب تعارض اخبار كشانده شد و امام ( ع ) چندين مرجح را پشت سر هم و در طول يكديگر بيان فرمود : ابتدا فرمود : « خذ بما اشتهر . . . » ترجيح به شهرت را مطرح كرد ( البته جناب مصنف تعبير كرده به الاشهر رواية كه اشهر در مقابل مشهور به كار مىرود و حق اين بود كه تعبير بفرمايد به المشهور رواية در مقابل شاذ و نادر ) در قدم دوم ترجيح به موافقت كتاب و سنت و مخالفت با عامه را باهم مطرح كرد و در قدم سوم خصوص ترجيح به مخالف عامه را جداگانه معيار قرار داد و در قدم رابع ترجيح به مخالفت حديث با ميل حكام و قضات عامه عنوان شد و در پايان اگر ترجيحى نبود امام ( ع ) امر به توقف و تأخير انداختن فرمود تا زمان ملاقات امام ( ع ) كاملا در بيان مقبوله نسبت به مرجحات و در ترتيب آنها دقت شد .
برويم به سراغ حديث پنجم يعنى مرفوعه زرارة كه از ابتدا پيرامون تعارض حديثين بحث مىكند در مرفوعه امام ( ع ) در قدم نخست ترجيح به شهرت را مطرح كرده ( و البته مراد شهرت روائى است نه فتوائى و عملى ) در قدم دوم ترجيح به صفات راوى را مطرح كرده كه « خذ بما رواه اعدلهما عندك و اوثقهما فى نفسك » ( همينجا اولين تفاوت مقبوله و مرفوعه ظاهر شد كه ترجيح به صفات راوى در مقبوله نيامده و يا اگر هم آمده مقدم بر ترجيح به شهرت ذكر شده ولى در مرفوعه آمده و متأخر از ترجيح به شهرت هم آمده ) در قدم سوّم مرفوعه ترجيح به مخالفت عامه را آورده ولى مقبوله ترجيح به موافقت كتاب و سنت را مقدم داشته كه در مرفوعه از آن خبرى نيست و در قدم چهارم مرفوعه ترجيح به احوط را آورد ولى مقبوله ترجيح
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 358
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٥٨