تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 276

مساهمون:

ص٢٧٦
حجت كرد كليه آثار مترتب مىشود ولو عقلى و عادى ولى اگر اثر شرعى نداشت شارع ما را بدان متعبد نمىكند چون غرضى ندارد و عقل و عرف هم كه دنبال واقعيات هستند . . .

تنبيه ششم

مقدمه : امور در يك تقسيم به دو دسته تقسيم مىشوند : امور قارّه و غير قارّه . منظور از امور قارّه عبارتند از امورى كه قرار و ثبات دارند و آرام هستند و تمام اجزاء آنها بالفعل يك جا مجتمع است و جزء كميات متصله قارّه هستند مانند خط ، سطح و جسم تعليمى و مانند طهارت ثوب ، نجاست ماء و خمريت مايع ، عدالت زيد و . . . منظور از امور غير قارّه عبارتند از اموريكه قرار و آرام ندارند بلكه تدريجا و آنا فآنا در گذر هستند و هيچگاه اجزاء آنها بالفعل يك جا مجتمع نيستند مانند زمان كه تا آن قبلى سپرى نشود نوبت به آن بعدى نمىرسد و مانند زمانيات يعنى اموريكه در بستر زمان متحقق مىشوند و تدريجى هستند از قبيل حركت - تكلم - اكل - شرب و . . . و مانند مقيدات به زمان يعنى امور ثابته و قارّه‌اى كه مقيد به زمان شده‌اند و زمان قيد آنها است نه ظرفشان از قبيل جلوس در روز جمعه كه مقيد به يوم الجمعه است و در غير آن نيست با حفظ اين مقدّمه : لا ريب در اينكه استصحاب در امور قارّه و ثابتة جارى مىشود و مباحثى كه تابحال عنوان شد عموما مربوط به اين قسم بود از قبيل استصحاب طهارت ثوب ، عدالت بكر و . . . و لا ريب در اينكه استصحاب در اموريكه شبيه امور قارّه و ثابته باشند جارى مىشود همانند زمانيكه محدود به حدّى باشد و نمىدانيم كه آن حدّ حاصل شده يا نه استصحاب مىكنيم