است و در رابطه با مقدار دلالت حديث تمام آن سخنانى كه راجع به صحيحهء اولاى زراره بود راجع به اين صحيحه نيز هست .
حديث سوّم : سوّمين حديث از احاديث باب استصحاب صحيحهء ثالثه زراره است : زراره مىگويد : عرضكردم : كسى كه در اثناء نماز نمىداند كه آيا دو ركعت خوانده يا چهار ركعت ضمنا پس از احراز دو ركعت ( يعنى بعد از اكمال سجدتين چنين شكى پيدا كرده ) اين شك را پيدا كرده حال وظيفهاش چيست ؟
حضرت فرمود : وظيفه دارد پس از سلام نماز دو ركعت نماز بجاى آورد با چهار سجده و اين دو ركعت را ايستاده بخواند و با فاتحة الكتاب باشند ( نه با تسبيحات ) و پس از انجام دو ركعت تشهد مىخواند و چيزى بر دوش او نخواهد بود ( خلاصه اينكه طبق مسلك شيعه كه در باب نماز از مسلّمات است كه بايد بنا را بر اكثر گذاشته و سلام دهد و چون احتمال نقصان دو ركعت مىدهد بجاى آن بايد دو ركعت نماز احتياط ايستاده بجاى آورد بدين وسيله مطمئن مىشود كه اگر نقصى هم بود جبران شد ) .
بعد خود حضرت افزودند : و اگر شك بين سه و چهار كند و نداند كه در ركعت سوّم است يا ركعت چهارم در حالى كه ركعت ثالثه را احراز نموده وظيفهاش اينست كه : قيام مىكند و يك ركعت ديگر بر آن مىافزايد و بعد چيزى بر عهدهاش نيست ، سپس حضرت در ضمن شش جمله كه بقول مشهور همهء آنها تأكيدات است . امر استصحاب را بيان كردند :
1 - « لا ينقض اليقين بالشك » يعنى يقين سابق را با شك لاحق نقض نكند .
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 245
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٤٥