مىبينى كه نجس است و جهت نمازهاى بعدى تطهير لازم دارد ) ولى نمازى را كه خواندهاى اعاده لازم ندارد .
عرضكردم : يابن رسول اللّه ( ص ) چرا نمازم را اعاده نكنم ؟
حضرت فرمودند : بدليل اينكه تو سابقا ( پيش از اين ظن و احتمال نجاست يا پس از ظن و وارسى كردن و نيافتن ولى احتمال اوّل قوى است چون پس از وارسى نتوان گفت يقين كردم به عدم و تعبير هم اينست كه من خون را نيافتم نه اينكه يقين دارم كه در واقع هم نيست . . . ) از ناحيهء طهارت جامه داراى يقين بودى ( يقين به طهارت جامهات داشتى ) و بعدا شك كردى ( كه آيا چيزى بدان اصابت كرده و جامه را نجس كرد يا خير ؟ ) ( اين صغرى ) و كبراى كلى هم اينست كه : « و ليس ينبغى لك ان تنقض اليقين بالشك ابدا » يعنى هرگز سزاوار نيست كه يقين سابقت را صرفا بخاطر شك لاحق درهم بشكنى ( اين فراز دليل ما بر استصحاب است ) .
عرضكردم : اگر يقين دارم كه خونى يا نجاست ديگرى به جامهام اصابت كرده ولى هرچه وارسى كنم جاى آن را نيابم وظيفهام چيست ؟ آيا كلّ جامهام را بايد بشويم ؟
حضرت فرمودند : تمام آن جانب از جامه را ( جانب راست مثلا ، پيشرو مثلا ، طرف بالا مثلا و . . . ) كه مىدانى كه خون به آن ناحيه اصابت كرده ( و يقين دارى كه به نواحى ديگر اصابت نكرده ) بايد تطهير كنى تا اينكه يقين به طهارت پيدا كنى ( اين جمله مربوط به قاعدهء اشتغال و احتياط است يعنى اينكه « الاشتغال اليقينى تستدعى الفراغة اليقينيه » پس بايد كل آن ناحيه را بشوئى ) .
عرضكردم : اگر شك كردم كه آيا خونى به جامهام اصابت كرده يا خير آيا
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 242
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٤٢