دليل سوّم : پارهاى از روايات هم مؤيد همين سيرهء عقلائيه است و دلالت دارد بر اينكه نه تنها سيرهء مذكور مردوعه نيست بلكه ممضاة است از جملهء آنها روايتى است كه از محاسن برقى از ابو الجارود از امام باقر ( ع ) نقل شده راوى مىگويد : از امام باقر ( ع ) راجع به پنير پرسيدم ، عرضكردم : بعضى از اهل اطّلاع به من خبر دادند كه پنير فلان منطقه پنير مايهاش از ميته بوده و نجس است و اين پنير در ميان پنيرهاى بازار موجود است حال من چه كنم ؟ حضرت ( ع ) فرمودند : آيا بخاطر اينكه در يك نقطهاى از زمين پنير مايه از ميته است بايد از همهء پنيرهاى عالم اجتناب كنيد ؟ و همهء آنچه روى زمين است حرام مىشود ؟ حاشا و كلّا يعنى هرگز چنين نيست ( استفهام انكارى ) معيار اينست كه هرپنيرى را معينا دانستى كه پنير مايهاش از ميته است بر تو حرام است و نبايد بخورى و هرپنيرى كه نمىدانى نجس است يه نه پس آزادى و مىتوانى خريدارى كنى ، بفروشى ، بخورى و خلاصه استفاده كنى سپس فرمودند : به خدا سوگند من خودم وارد بازار مىشوم و گوشت و روغن و پنير خريدارى مىكنم و گمان ندارم كه همه اينها مذكى باشند و همهء افراد نام خدا را ببرند و ذبح شرعى كنند اين باديهنشينان هستند و آن سياهانند ( كه اين احكام را بلد نيستند و رعايت ندارند معذلك من اعتنا نمىكنم ) اين روايت ظهور دارد در اينكه پنيرهائيكه مردّد است كه از آن مكان معيّن كه يوضع فيه الميته هستند يا از آن مكان نيستند محكوم به طهارت و حليت و برائت هستند تا زمان علم به حرمت و نجاست .
قوله : امّا قوله ( ع ) : در حديث يك جمله بود كه حضرت فرمود : « ما اظن كلهم يسمون » و اين جمله ظهور در شبهه بدويه دارد كه معنايش اينست كه
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 148
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٤٨