را از بين مىبرند و تغيير مىدهند يا خير ؟
مصنف مىفرمايند : خير پيدايش اين موانع پس از تحقق علم اجمالى مانع از تأثير علم اجمالى نيست بلكه نسبت به طرف ديگر بايد اجتناب كنيم به دو دليل :
1 - پس از اينكه ببركت علم اجمالى تكليف واقعى به وجوب اجتناب در حق ما منجز شد و مقدّمة بايد از هردو اجتناب كنيم ديگر خروج بعض الاطراف از تحت آن تكليف تأثيرى ندارد و جلو بقيه را نمىگيرد و الضرورات تتقدر بقدرها و بر فرض شك هم تأثير را استصحاب مىكنيم پس بايد از ديگرى اجتناب كرد .
2 - روايت عمّار ساباطى هم كه قبلا نقل شد مؤيد سخن ما است چون در آن روايت حضرت امر كردند كه هردو ظرف آب را دور بريزد و تيمم كند .
كيفيت استشهاد : اگر نجاست احدهما المعين يا تلف احدهما و . . . پس از علم اجمالى موجب مىشد كه طرف ديگر هم از طرف علم بودن خارج شود امام ( ع ) معين نمىكردند كه بايد هردو را طرح كنى و تيمم كنى بلكه راه ديگرى را نشان مىدادند و مىفرمودند يكى را دور بريز بعد طرف ديگر تنها است يا يكى را بدست خود نجس كن و طرف ديگر تنها مىماند حق ارتكاب دارى خير بايد دور بريزى كه اين كاشف از آنست كه علم اجمالى مطلقا مؤثر است و موانع بعدى كارساز نيست .
تنبيه چهارم
تنبيه چهارم از تنبيهات باب علم اجمالى و شبهه محصوره پيرامون ملاقى مشتبه است بطور كلى در اسلام عنوان نجاست مستقلا موضوع است و براى وجوب اجتناب و بقول قرآن :
« وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ »
، پس كل نجس حرام ، همچنين ملاقى نجس هم مستقلا موضوع تنجّس و وجوب اجتناب است و ملاقى النجس نجس ،