ولى از آنجا كه اين حديث هم شهرت روائى دارد و هم شهرت عملى و هم اينكه روايات ديگر معاضد و پشتيبان او هستند ببركت اين قرائن ارزشمند شده و قابل تمسّك مىباشد .
2 - روايت نبوى ( ص ) : « ما اجتمع الحلال و الحرام الّا غلب الحرام الحلال » يعنى در هيچ موردى حلال و حرام با يكديگر مجتمع نشدند مگر اينكه جانب حرمت بر جانب حليت مقدّم شده و حكم به حرمت آن مىشود و در ما نحن فيه كه علم اجمالى داريم به نجاست يا حرمت احد المايعين صدق مىكند كه : اجتمع الحلال و الحرام پس جانب حرمت غلبه كرده و حكم به حرمت فعلى اطراف شبهه مىشود و بايد اجتناب كنيم و هذا هو المطلوب .
3 - روايت مرسله : « اترك ما لا بأس به حذرا عما به البأس » و در چند صفحه بعد نظير اين تعبير از رسول اكرم ( ص ) نقل شده كه فرموده : « اتركوا ( به صيغه جمع نه مفرد ) ما لا بأس به . . . » و در ما نحن فيه كه علم اجمالى داريم يكطرف در واقع لا بأس به و طرف ديگر فيه بأس چون نجس يا حرام است و در اين گونه موارد امر شديم كه از ما لا بأس به اجتناب كنيم از باب مقدّمه علميه يعنى تا در نتيجه از ما بهء البأس اجتناب كرده باشيم پس حق نداريم اطراف شبهه را مرتكب شويم چه همهء اطراف و يا بعضى بلكه بايد موافقت قطعيه تحصيل كنيم .
4 - رواياتى كه در رابطه با تكرار نماز در ثوبين مشتبهين وارد شده يعنى شخصى داراى دو ساتر است و علم اجمالى دارد كه احدهما نجس است امام نفرمود : نسبت به احدهما اصل طهارت جارى كن و با همان نماز بخوان بلكه فرمود : با هردو جامه نماز بخوان تا يقين كنى كه با ساتر طاهر نماز خواندى پس
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 106
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٠٦