چيزى براى او قطع حاصل مىشود حتى از طرق غير متعارف و غير عادى . آيا قطع چنين كسى حجت است يا نه ؟
مرحوم كاشف الغطاء كبير در كتاب كشف الغطاء عن مبهمات شريعة الغراء مىفرمايد : « قطع قطاع اعتبارى ندارد و حجت نيست . » مىخواهيم بدانيم مقصود ايشان از عدم حجيت قطع قطاع چيست ؟
در تقسيمات قطع اشاره شد كه دو گونه قطع داريم : 1 - قطع طريقى محض ؛ 2 - قطع موضوعى كه قطع موضوعى خود به چهار قسم تقسيم مىشود .
اگر مقصود مرحوم كاشف الغطاء كبير قطع طريقى محض است ، اين حرف او غير معقول است ؛ زيرا قطع طريقى محض حجيت ذاتى دارد و « الذاتى لا يختلف و لا يتخلف » غير معقول است كه بگوييم اينجا اثر ذاتى هست و آنجا اثر ذاتى نيست . مثلا سوزاندن براى آتش ذاتى است ، نمىتوان گفت آتش در اينجا سوزان هست و در آنجا سوزان نيست .
بنابراين ، اگر گفتيم حجيت و طريقيت براى قطع ذاتى است ، پس در همه جا ذاتى است . قطع از هر سببى و براى هركسى و در هروقتى كه حاصل شود ، حجت است .
اما اگر مقصود شيخ جعفر كاشف الغطاء كبير ، قطع موضوعى باشد ، اين ممكن است . زيرا در قطع موضوعى بستگى دارد قانونگذار قطعى را كه در موضوع دليل اعتبار كرده است با چه ويژگى حجت بداند . مثلا بگويد : « القطع
علم اصول ( فارسى ) — صفحة 245
مساهمون: محمد موسوى بجنوردى
ص٢٤٥