451 [ كَتَبْتُ قِصةَ شوقى و مِدْمَعى باكى ]
1 كَتَبْتُ قِصةَ شوقى و مِدْمَعى باكى * بيا كه بىتو بجان آمدم ز غمناكى
2 بسا كه گفتهام از شوق با دو ديدهء خويش * ايا مَنازِلَ سَلْمى فَايَن سَلْماكِ
3 عجيب واقعهاى و غريب حادثهييست * انا اصْطَبرتُ قَتيلًا و قاتِلى شاكى
4 كه را رسد كه كند عيب دامن پاكت * كه همچو قطره كه بر برگ گل چكد ، پاكى
5 ز خاك پاى تو داد آب روى لاله و گل * چو كلك صنع رقم زد بر آبى و خاكى
6 صبا عبير فشان گشت ، ساقيا برخيز * و هاتِ شَمْسَةَ كرمٍ مُطَيّبٍ زاكى
7 دَعِ التكاسُلَ تَغْنَمْ فَقَدْ جَرى مَثلٌ * كه زاد راهروان چستى است و چالاكى
8 اثر نماند ز من بىشمايلت ، آرى * ارى مَآثِرَ مَحْياىَ مِن مُحيّاكِ
9 ز وصف روى تو « حافظ » چگونه نطق زند * كه چون صفات الهى وَراى ادراكى