349 [ در خرابات مغان نور خدا مىبينم ]
1 در خرابات مغان نور خدا مىبينم * اين عجب بين كه چه نورى ز كجا مىبينم
2 كيست دردىكش اين ميكده يا رب كه درش * قبلهء حاجت و محراب دعا مىبينم
3 جلوه بر من مفروش اى ملك الحاج كه تو * خانه مىبينى و من خانه خدا مىبينم
4 كس نديدست ز مشك ختن و نافهء چين * آنچه من هر سحر از باد صبا مىبينم
5 نيست در دايره يك نقطه خلاف از كموبيش * كه من اين مسئله بىچونوچرا مىبينم
6 هر دم از روى تو نقشى زندم راه خيال * با كه گويم كه درين پرده چها مىبينم
7 سوزِ دل ، اشك روان ، آه سحر ، نالهء شب * اين همه از نظر لطف شما مىبينم
8 خواهم از زلف بتان نافهگشايى كردن * فكرِ دورست ، همانا كه خطا مىبينم
9 دوستان عيب نظربازى « حافظ » مكنيد * كه من او را ز محبّانِ خدا مىبينم