137 [ به سرِّ جام جم آنگه نظر توانى كرد ]
1 به سرِّ جام جم آنگه نظر توانى كرد * كه خاك ميكده كُحلِ بصر توانى كرد
2 مباش بىمى و مطرب كه زير طاق سپهر * بدين ترانه ، غم از دل ، بدر توانى كرد
3 گل مراد تو آنگه نقاب بگشايد * كه خدمتش چو نسيم سحر توانى كرد
4 به عزم مرحلهء عشق پيش نه قدمى * كه سودها كنى ار اين سفر توانى كرد
5 گدايىِ در ميخانه طُرفه اكسيريست * گر اين عمل بكنى خاك ، زر توانى كرد
6 تو كز سراى طبيعت ، نمىروى بيرون * كجا بكوى طريقت ، گذر توانى كرد
7 جمال يار ندارد نقاب و پرده ولى * غبار ره بنشان تا نظر توانى كرد
8 بيا كه چارهء ذوق حضور و نظم امور * به فيض بخشىِ اهل نظر توانى كرد
9 ولى تو تا لب معشوق و جام مىخواهى * طمع مدار كه كار دگر توانى كرد
10 دلا ز نور هدايت گر آگهى يا بى * چو شمع ، خنده زنان ترك سر توانى كرد
11 گر اين نصيحت شاهانه بشنوى « حافظ » * به شاهراه حقيقت گذر توانى كرد