118 [ هر آنكه جانب اهل وفا نگه دارد ]
1 هر آنكه جانب اهل وفا نگه دارد * خداش در همه حال از بلا نگه دارد
2 حديث دوست نگويم مگر به حضرت دوست * كه آشنا سخن آشنا نگه دارد
3 دلا معاش چنان كن كه گر بلغزد پاى * فرشتهات به دو دستِ دعا نگه دارد
4 گرت هواست كه معشوق نَگْسَلَد پيمان * نگاه دار سرِ رشته ، تا نگه دارد
5 صبا در آن سر زلف ار دل مرا بينى * ز روى لطف بگويش كه جا نگه دارد
6 نگه نداشت دل ما و جاى رنجش نيست * ز دست بنده چه خيزد خدا نگه دارد
7 سرو زر و دل و جانم فداى آن محبوب * كه حقّ صحبت مهر و وفا نگه دارد
8 غبارِ راهگذارت كجاست تا حافظ * به يادگارِ نسيم صبا نگه دارد