تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غزليات حافظ ( فارسى ) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦

اختلاف متن‌ها :

3 - ق - خ - وز پىاش پ - در پىاش در مصرع دوم بيت سوم « وز پىاش » به سبب آنكه ربط جمله را استحكام مىبخشد مطلوب‌تر از « در پىاش » مىباشد . 4 - ق -
عشوه دادند كه بر ما گذرى خواهى كرد
- چنين عشوه خ -
عشوه مىداد كه از كوى ملامت نرويم
- چنان عشوه پ -
عشوه مىداد كه از كوى ارادت نروم
- چنان عشوه در مصرع اول بيت چهارم « كوى ارادت نروم » بر « كوى ملامت نرويم » رجحان دارد زيرا اين بيت وابستگى معنا به بيت قبل از خود دارد و شاعر مىخواهد بگويد : از بس كه با عزيمت معشوق « حرز يمانى و سوره اخلاص » دميديم و نسبت به وى محبت و مهربانى كرديم او به ما عشوه مىداد كه از كوى ارادت نخواهم رفت ولى سرانجام كه خريدار عشوه بوديم و باوركنندهء وعده ، ديديم كه از « كوى ارادت » برفت . و اما آنچه در نسخه ق آمده است با توجه به گفته‌هاى بالا ، درست به نظر نمىآيد و بين دو مصرع نيز ارتباط معنا مشهود نيست . در مصرع دوم نيز « چنان » و « چنين » تفاوتى ندارد ولى ما « چنان » را براى متن بر گزيديم . 5 - ق - خ - حسن و لطافت ليكن پ - حسن و ملاحت وانك در بيت پنجم « حسن و لطافت ليكن » بر « حسن و ملاحت وانك » از هر جهت رجحان دارد . بيت افزون : پ -
گفت از خود ببُرد هر كه وصالم طلبد * ما به اميد وى از خويش بريديم و برفت
اين بيت در متن نسخ ق و خ نيامده است .