8 2
اى صبا گر به جوانان چمن بازرسى « 101 » * خدمت ما برسان سرو و گل و ريحان « ( 1 ) » را
2 3
گر چنين جلوه كند مغبچهء بادهفروش « 102 » * خاكروب در ميخانه كنم مژگان را
3 4
اىكه بر مه كشى از عنبر سارا چوگان * مضطرب حال مگردان من سرگردان را « 103 »
4 5
ترسم اين قوم كه بر دردكشان مىخندند * در سر كار خرابات كنند ايمان را
5 6
يار مردان خدا باش كه در كشتى نوح * هست خاكى كه به آبى نخرد طوفان را « 104 »
6 7
برو از خانهء گردون بدر و نان مطلب * كان « 1 » سيهكاسه در آخر بكشد مهمان را « 105 »
8 8
هر كرا « 2 » خوابگه آخر مشتى خاكست * گو چه حاجت كه به افلاك « 3 » كشى ايوان را « 106 »
7 9
ماه كنعانى من مسند مصر آن تو شد * وقت « 4 » آنست كه بدرود كنى زندان را
9 10
حافظا مى خور و رندى كن و خوش باش ولى « 107 » * دام تزوير مكن چون دگران قرآن را « 108 »
10
10 [ دوش از مسجد سوى ميخانه آمد پير ما ] « 112 »
10 1
دوش از مسجد سوى ميخانه آمد پير ما * چيست ياران طريقت بعد ازين تدبير ما
1 2
ما مريدان روى سوى قبله « 5 » چون آريم چون * روى سوى خانهء خمّار دارد پير ما « 109 »
3 3
در خرابات طريقت « 6 » ما بهم منزل شويم « 110 » « 111 » * كاينچنين رفتست در عهد ازل تقدير ما
2
هامش
( 101 ) جوانا چمن
( 102 ) مغبچه ( ر ك ف ) .
( 103 ) ؟
( 104 ) معاشرت مردان خدا
( 105 ) بىوفايى دنيا
( 106 ) بىوفايى دنيا
( 107 ) مىخوارگى و رندى
( 108 ) قرآن
( 109 ) نماز و قبله يا خانهء خمّار ( عبادت )
( 110 ) طريقت
( 111 ) تركيب ضعيفى است ( ر ك ف ) .
انجوى : « نيز هم منزل شويم » . اين نيز اصلاح نامتناسبى است .
( 112 ) عرفانى عالى
( 1 ) در نسخهء ( خ ) : گل ريحان ( بدون واو عاطفه )
( 1 ) . كاين
( 2 ) . هركه را خوابگه آخر نه كه مشتى خاك است
( 3 ) . كه برآرى به فلك ايوان را
( 4 ) . گاه آنست
( 5 ) . كعبه
( 6 ) . مغان ما نيز هم منزل شويم