مقدمه وجود داشته و در هفت نسخهء ديگر بدون ذكر اسم ديباچهنگار به عبارت « مسوّد اين ورق » اكتفا ورزيده است .
مرحوم قزوينى بر اين اساس متن مقدمه را در آنجا كه با شخصيت مقدمهنگار ارتباط پيدا مىكند ، چنين تنقيح و تصحيح و تنظيم كرده است :
« مسوّد اين ورق عفا اللّه عنه ما سبق در درسگاه دين پناه مولانا و سيدنا استاد البشر قوام الملة و الدين عبد اللّه اعلى اللّه درجاته فى اعلى عليين به كرّات و مرات كه به مذاكره رفتى در اثناء محاوره گفتى كه اين فرايد فوايد را همه در يك عقد مىبايد كشيد . . . الخ » و ديگر از اين نويسندهاى كه پيش از وفات قوام الدين ابو البقاء عبد اللّه بن محمود بن حسن شيرازى ، در سال 772 توفيق ملاقات و گفتگو با خواجه حافظ را يافته بود نامى نمىبرد . در صورتى كه در عدّهء ديگرى از نسخههاى خطى ، عبارت متمّمى وجود دارد كه از نويسنده نام مىبرد و مىگويد : « مسود اين ورق عفا اللّه عنه ما سبق اقلّ انام محمد گلندام در درسگاه . . . الخ » .
مرحوم قزوينى براى ترجيح ترك نام گل اندام و اكتفا به ذكر « مسود ورق » تنها در حاشيهاى كه بر اين عبارت زده چنين نوشته است :
« . . . اينكه در هفت نسخه از يازده نسخه از اين مقدمه ، ابدا از جامع ديوان حافظ كه بنا بر مشهور در اين اواخر محمد گلندام نامى بوده ، نامى برده نشده بدون هيچ شك و شبهه توليد شكّ عظيمى در صحّت و اصالت نام محمد گلندام مىنمايد و اين احتمال را بىاختيار در ذهن تقويت مىنمايد كه شايد اين نام محمد گلندام الحاقى باشد از يكى از متأخرين گمنام كه چون ديده اين مقدمه بدون اسم مؤلّف است خواسته از اين فرصت استفاده نموده آن را به نام خود قلمداد كند . » مرحوم قزوينى در نتيجهء مقابله نمودن نسخههائى كه داراى مقدمهء ديوان بوده با يكديگر و نيافتن اسم مقدّمهنويس در بعضى از آنها بجاى
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1490
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١٤٩٠