صيد شماست ؟ : يك بيت اين غزل اين گونه تصحيح شود : از خرد بيگانه شو چون جانش اندر بربكش . . . نقد عقل ، كابين كردهاند . ( يك توضيح در اينجا ، لازم به نظر مىرسد و آن اينست كه بيت « نكهت جانبخش دارد » بايد بيت سوم غزل باشد ) . اين بيت نيز اضافه شود :
تير مژگان دراز و غمزهء جادو نكرد / آنچه آن زلف سياه و خال مشكين كردهاند
، بعد از اين بيت « يك شكر انعام » و
« شعر حافظ را كه يكسر وصف احسان شماست / هر كجا بشنيدهاند از لطف ، تحسين كردهاند
( تمام ) . ( بيت « هيچ مژگان دراز و . . . آنچه آن زلف دراز ! . . . » حذف شود ) . در مقطعات : به كف قبالهء دعوى چو مار شيدائى ! ( شيدائى غلط است ) « شيبائى » صحيح است . ايضا در مقطعات : تيزه افشاند به من ، گفت مرا ميدانى ( صحيح آن - توبره افشاند » ) توبره - كيسهء جو ، بسوى من ريخت و پاشيد . در قصيدهء : « ز دلبرى نتوان لاف زد به آسانى » در بعضى از چاپهاى پژمان بيتهاى زيادى در چاپ از قلم افتاده است و در برخى كامل است ، بهترست كه اين چكامه را با طبعهاى ديگر ديوان حافظ مقابله فرمايند كه بيتى از آن ساقط نگردد .
غزلها از پژمان . قصيدهها از پژمان و قزوينى ( از جاى ديگرى استفاده نشود ) مثنويها ( عينا مانند قصيدهها ) . مقطعات فقط از پژمان ( از هيچ جاى ديگر استفاده نشود ) آنجا كه نوشته شده « آثار كمارزش » يا شعر از ديگران است اصلا و ابدا نقل نگردد . توضيح آنكه دو شاعر شيرازى رباعى نسرودند . حافظ و دكتر مهدى حميدى اگر هم حافظ رباعى دارد دو سه رباعى بيشتر نيست كه آن هم مشخص نيست . رباعياتى كه در حافظ قزوينى و پژمان و خانلرى و انجوى و غيره و غيره آمده صاحبانش شناخته شدهاند كه قبل از خواجه بدرود زندگى گفتهاند . بنابراين از رباعيات حافظ نامى نبريد . ( به ويژه عطف توجه مبذول فرمايند كه قوافى و رديفهاى : الغياث ، فرخ ، بحث ، باج ، زجاج ، هيچ ، صباح ، مباح ، راح ، صبيح ، سرخ ، تاج ، العياذ ، اخذ ، كاغذ ، لذيذ ، بياض ، عارض ، طول و