1362 - ه . ش . تهران . انتشارات خوارزمى ؛ ص 1232 - . ( ح ) بديهى است كه خوانندهء محترم توجه دارند كه : نويسندهء مطالب متن - در بالا - و از آن جمله همين انتقاد از . . . او مىكشدم مىرويم - كه با شمارهء سوم در صفحهء 1440 مشخص شده و مطالعه فرموديد شادروان پژمان بختيارى است .
( 9 ) - « غيرت عشق الهى زبان خاص يا خاصان عاشق را ، به اين كيفر كه چرا سرّ غم عشق او را فاش كردهاند و در دهان عوام افكندهاند ، ببريد و ببست . يادآور اين گفتهء معروف از جنيد است : من عرف اللّه كل لسانه :
آنكه به دل . حق را بشناخت زبانش از بيان بازماند ( كشف المحجوب ، ص 464 ) . بهاء الدين خرمشاهى ، حافظنامه ، شرح الفاظ . . . و ابيات دشوار . . . ، مجلد اول ، ص 487 - شركت انتشارات علمى و فرهنگى ، تهران ، چاپ دوم آبان 1367 - . ( ح ) .
( 10 ) - در صفحهء سى و يكم مقدمهء حافظ پژمان ( چاپ 1342 كتابخانهء ابن سينا - تهران ) در اينجا ، بجاى شمارهء « 7 » به اشتباه : « 8 » درج شده است .
( 11 ) - ما از اين مقدمه ، قسمتهائى را تحت عنوان : « علامه قزوينى در اين كتاب چند گونه تساهل داشتهاند » نقل كرده به نظر خوانندگان محترم رسانديم .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1448
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١٤٤٨