قرينهء ديگرى هست كه نشان مىدهد در تنظيم متن چاپ قزوينى از چاپ خلخالى بعنوان رونويس نسخهء خطى استفاده شده است : شش غزل 102 ، 185 ، 193 ، 202 ، 340 ، و 365 در نسخهء خطى « خ » هريك دو بار كتابت شده است . ولى در چاپ خلخالى ( جز توضيحى در حاشيه در مورد غزل 340 ) اشارهئى به مكرر بودن غزلهاى ديگر به عمل نيامده است .
در چاپ قزوينى نيز ، به پيروى از روش اقدام در چاپ خلخالى ، متن نخستين ضبط نسخهء خطى در هر غزل مكرر نقل شده و به اختلاف متن در ضبط ثانى توجه نشده است . بطور مثال در ضبط مكرر غزل شمارهء 202 در نسخهء خطى ، كه مطلع آن « باشد اى دل كه در ميكدهها بگشايند . . . » كتابت شده است ، مصرعهاى دوم دو بيت 4 و 5 در جاى صحيح خود قرار دارد :
نامهء تعزيت دختر رز بنويسيد * تا حريفان همه خون از مژهها بگشايند
گيسوى چنگ ببريد به مرگ مى ناب * تا همه مغبچگان زلف دو تا بگشايند
ولى رديف 137 چاپ خلخالى به نقل از ضبط نخستين اين غزل در نسخهء خطى مصرعهاى دوم در دو بيت فوق جابجا به چاپ رسيده است .
در چاپ قزوينى هم از همان متن چاپ خلخالى متابعت شده و ترتيب صحيح كتابت دو بيت فوق در ضبط مكرر نسخهء خطى مورد توجه قرار نگرفته است .
اما اين نكته كه در مقدمهء چاپ قزوينى دو بار ( در صفحهء ل و در صفحهء مد ) به وجود تنها يك غزل مكرر در نسخهء خطى « خ » اشاره شده است ، به نظر مىرسد به اين دليل است كه از شش غزل مكرر تنها اين يك غزل ( غزل شمارهء 365 ) در چاپ خلخالى با دو مطلع متفاوت ولى با اشتراك شش بيت ديگر به صورت دو غزل به چاپ رسيده است و مكرر