شاخ نبات
غزلهاى شمارهء 39 ، 183 ، 411 1
اين همه شهد و شكر كز سخنم مىريزد * اجر صبريست كز آن شاخ نباتم دادند
( حافظ )
حافظ چه طرفه شاخ نباتيست كلك تو * كش ميوه دلپذيرتر از شهد و شكرست
( حافظ )
كلك حافظ شكرين شاخ نباتيست بچين * كه درين باغ نه بينى ثمرى بهتر ازين
( حافظ ) 2 براى حافظ از لفظ « شاخ نبات » - كه در غزل خود آورده ( در حالتى كه مقصودش ، مطلق معشوق شيرين مثل نبات بوده ) . . . - يك معشوقهء شاخهء نبات نام ( آن هم فاحشه ! ) ساخته شده و بوسيلهء همان عشق ، او را