معناى به وجه خمار ننشيند
غزل شمارهء 386
« عبوس زهد به وجه خمار ننشيند * مريد خرقهء دردىكشان خوشخويم »
: محصول بيت : تكبر و ترشروئى اهل زهد در اهل خمار ديده نمىشود ، يعنى آن تكبر كه زاهدها از خود نشان مىدهند ، بادهنوشان را نيست . خلاصه : آنچنان كه زهاد به واسطهء زهد خود مغرورند ، بادهنوشان هرگز غرور ندارند بلكه اهل تواضع هستند ، پس من هم مريد خرقهء دردىكشان خوشخويم زيرا اين طايفه از عجب و ريا بركنارند . مراد از ذكر « خرقه » ، « صاحب خرقه » است . ( شرح سودى بر حافظ ) مجلد سوم ، ترجمهء دكتر عصمت ستارزاده ، سال 1343 خورشيدى ، ( تهران ) ، چاپخانهء رنگين - ص 2067 * . . . « عبوس « 1 » زهد به وجه خمار ننشيند ؛ مريد خرقهء . . . « عبوس » ( بضم
هامش
( 1 ) . عبوس ( بفتح اول ) : بسيار ترشروى ، اخمو ، [ عبوس زهد . . . ننشيند - فروننشيند ] . - « عبوس ، به ضمتين ، : ترشروئى و نام بيمارى كه از آن ، چينها بر پيشانى مىافتد . » غياث اللغات .