دقيقا تأييد مىكند :
واعظان كأين جلوه در محراب و منبر مىكنند . . .
( از صفحهء 934 حافظ : صحت كلمات و اصالت غزلها ( س « تا پايان » ى ) تحقيق از مسعود فرزاد - انتشارات دانشگاه شيراز - چاپ بهمن ماه 1349 چاپخانهء كيهان )
( 2 ) - مسعود فرزاد - حافظ : صحت كلمات و اصالت غزلها ( س « تا پايان » ى ) ص 934 - شمارهء 23 انتشارات دانشگاه شيراز .
( 3 ) - نوشتهء شاملو : نقل از « حافظ ، گزارشى از نيمه راه » - شمارهء 44 انتشارات دانشگاه شيراز - ( صفحهء : پ - 82 ) [ يكى از حافظهاى مسعود فرزاد ] چاپخانه كيهان 11 / 7 / 1352 - . دكتر حسينعلى هروى نيز دربارهء همين بيتى كه مورد انتخاب مسعود فرزاد قرار گرفته ، مرقوم داشته است :
« . . . اگر ضبط « با واعظان شهر » را بپذيريم ، يعنى : براى من كه خواجه حافظ هستم اين قدر تقوا كافيست كه وقتى واعظان شهر بر سر منبر هستند برايشان ناز و كرشمه نمىكنم ! يا وقتى خودم بر سر منبر هستم با واعظان عشوه نمىكنم ! [ در صورتى كه منظور شاعر ] طعنه به ملانمايانى است كه از جايگاه مقدس منبر براى ارضاى هوسها و تمنّيات شخصى دام مىگستردند . . . نسخهبدل ديگرى دارند كه « چون واعظان شهر » ضبط كرده . . . [ و ] حتى مىتوان گفت معنى را روشنتر بيان كرده ، امّا اين را هم نپذيرفتهاند . » ( نقل از ص 125 كتاب : « مقالات [ دربارهء ] حافظ » - نوشتهء دكتر هروى - از انتشارات « كتاب سرا » - تهران ، تابستان 1368 ه . ش .
( 4 ) - حافظ : گزارشى از نيمه راه ( صفحهء : پ - 82 ، سطر هفتم . . . ناز و كرشمه از سر منبر نمىكنم ( ضمن مقالهء احمد شاملو ) .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1355
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١٣٥٥