عارف و صوفى را ، دى و فردا نبود ، او به وقت قائم است ، و بر وقت موقوف است ، صوفى چه بود ؟ صاحب وقت . . . » ( ص 236 ) هجويرى مىنويسد : « . . . صاحبان وقت را با حق خوش است كه اگر به فردا مشغول گردند . . . از حق ، محجوب شوند . . . » ( كشف المحجوب ، ص 480 ) .
همچنين در آثار ديگر متصوفه ، مانند رسالهء قشيريه ( چاپ بنگاه ترجمه و نشر كتاب ، 1345 ، صفحهء 88 ببعد ) و رسائل خواجه عبد اللّه انصارى ( ص 126 ) و شرح كلمات بابا طاهر ( ص 200 ) و جز اينها ، مكرر اين اصطلاح با تفسير و توضيح كافى ذكر شده است . ( رجوع شود به فرهنگ مصطلحات عرفا ، سيد جعفر سجادى ، تهران ، 1339 ) . » دكتر پرويز ناتل خانلرى ( نقل از : ( مجلد دوم ) ديوان حافظ ، ملحقات غزليات ، صفحات 1238 و 1239 ( به تصحيح و توضيح پرويز خانلرى ) ؛ از انتشارات خوارزمى - تهران - 1362 ه . ش . ) * * *
صوفى ابن الوقت باشد اى رفيق * نيست فردا گفتن از شرط طريق
مولانا جلال الدين .
[ ح ] .