تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1345

مساهمون:

ص١٣٤٥

صوفيان وقت‌پرست غزل شمارهء 26

شكفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست * صلاى سرخوشى اى صوفيان باده‌پرست
( حافظ علامه قزوينى )
شكفته شد گل خمرى و گشت بلبل مست * صلاى سرخوشى اى صوفيان وقت‌پرست
( حافظ دكتر خانلرى ) « در پنج نسخهء كهن و معتبر ، صفت صوفيان « وقت‌پرست » آمده است ، بجاى « باده‌پرست » كه در دو نسخه ثبت است و يك جا هم صفت باده‌پرست براى « بلبلان » ذكر شده است . البته كلمهء « وقت‌پرست » كه متضمن كنايهء نيش‌دارى به صوفيان است به شيوهء حافظ بسيار نزديكترست . همچنين « وقت » از اصطلاحات متداول صوفيان است و در سلوك عارف ، مقامى دارد . در كتاب « طبقات الصوفية » ( چاپ كابل - ميزان 1341 ) آمده است : « صوفى در وقت است . او ابن الوقت و ابن الازل است . تو از پدر زادى و عارف [ يعنى صوفى ] از وقت . تو در خانه نشستى ، و عارف [ صوفى ] در وقت . تو بر مركب سوارى و وى بر وقت . تو بندهء وقتى و عارف اسير وقت .