سرور اهل عمايم شمع جمع انجمن * صاحب صاحبقران خواجه قوام الدين حسن
سادس ماه ربيع الآخر اندر نيم روز * روز آدينه به حكم كردگار ذو المنن
هفصد ( 1 ) و پنجاه و چار از هجرت خير البشر * مهر را جوزا مكان و ماه را خوشه وطن
مرغ روحش كاو هماى آشيان قدس بود * شد سوى باغ بهشت از دام اين دار محن
.
دلا ديدى كه آن فرزانه فرزند * چه ديد اندر خم اين طاق رنگين
به جاى لوح سيمين در كنارش * فلك بر سر نهادش لوح سنگين
.
درين ظلمتسرا تا كى به بوى دوست بنشينم * گهى انگشت بر دندان گهى سر بر سر زانو
بيا اى طاير دولت بياور مژدهء و صلى * عسى الايام ان يرجعن قوماً كالذى كانوا ( 2 )
( 1 ) . هفصد - هفتصد .
( 2 ) . عسى الايام . . تضمين بيتى است از يكى از قدماى شعراء جاهليت موسوم به : « فند زمانى » علامه قزوينى ( مجله يادگار سال 1 شماره 6 ) و معنى آن چنين است : « اميدست كه ايام و روزگار ، قوم را باز به همان ائتلاف و اتفاق اول برگرداند . » ( شرح سودى بر حافظ ) اين مصراع يعنى « عسى الايام ان يرجعن . . . » - قبل از حافظ - انورى ابيوردى در مصراع دوم بيتى از خود ، آورده است و نيز « ابن يمين » ؛ و « عراقى همدانى » . . .