چنين است در سودى و ساير نسخ : رند بفتح راء مهمله و سكون نون و در آخر دال مهمله نوعى درخت خوشبو است و گويند عود يا مورد برّى است ، و حمى بكسر حاء مهمله و فتح ميم و در آخر الف كه به صورت ياء نوشته مىشود بمعنى قرقگاه است يعنى علفزارى كه حكّام براى چراى چهارپايان خود از غير منع كنند و اتّساعا مطلق مواضعى كه قرق و ممنوع از غير باشد ، و در عرف شعراى عرب غالبا بمعنى محل اقامت معشوق كه دست هيچكس بدان نمىرسد استعمال مىشود .
علامه محمد قزوينى .
اتت روائح . . . از قرقگاه دوست ، بوهاى خوش آمد و بر عشقم افزود .
( كلك خيالانگيز دكتر پرويز اهور ص 377 ) .
همام تبريزى . . . سعادتست سعادت ، سلامتست سلامت ( ص 79 ديوان ) : نقل از : نشر دانش ( نشريهء دانشگاهى ) شمارهء مرداد و شهريور 1369 ، صفحهء 37 ( چاپ تهران ) .
كيست كه سلام مرا به سعاد برساند .
ذى الاراك بفتح الف مخفف « ذى الاراكه » است كه نام موضعى است در يمامه و . . . معنى بيت آنكه هرگاه مرغ فرخنده در ذى الاراك خوانندگى طربانگيز كند نالهء حزين كبوتر من نيز از مرغزارهاى آنجا يكسو و جدا مباد . ( علامه قزوينى ) .
من از كوههاى منزلگاه معشوق از دور قبههاى خيمههائى را مشاهده مىكنم . ( حافظ قزوينى ) .
( قدمت خير قدوم . . . با قدم خير آمدى و به مقام خير وارد شدى ( شرح سودى ) . . . خلاصهء ترجمه به فارسى چنين است : « خوش آمدى » .
دور شدم از تو و گداخته شدم مانند هلال ( حافظ قزوينى ) « اگر مرا به بهشت دعوت كنند در صورتى كه يعنى به شرط اينكه عهد دوستى را بشكنم هرگز نفس من بدان راضى نخواهد شد و هرگز خواب خوش براى من ميسر نخواهد گرديد « حافظ قزوينى » .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1195
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١١٩٥