عقيله : « شريف و نفيس قوم يعنى سيد القوم » ( نقل از كتاب : « حافظ با يادداشتهاى غنى » چاپ افست مروى تهران 26 مهر - 1356 ه . ش . قطع وزيرى ) .
حافظ ق غ : عاشقان را دواى رنجورى .
( . . . « هرگز روى زرد ، دواى رنجورى نبوده است . . . طبق نسخهء [ چاپى ديوان حافظ ] قدسى . . . عاشقان را گواه رنجورى . » ص 466 مقالات حافظ نوشتهء استاد هروى ) .
زيرنويس لسان الغيب پژمان ، حافظ انجوى ، حافظ فرزاد ، توضيح زيرنويس ص 616 حافظ خطيب رهبر ، سفينه حافظ و چند نسخهء معتبر ديگر : « . . . گواه رنجورى » .
( 3 و 4 ) - [ در صفحهء 555 جامع نسخ حافظ ، اين دو بيت را هم كه از حافظ ندانستهاند ؛ نقل كردهاند ] .
: - اين بيت « نبود باغ خلد . . . » و همچنين بيت « مهر آن ماه . . . » در نسخهء خطى محمود مصباح . - شرح سودى . - حافظ پژمان 1318 شمسى بروخيم . - سفينهء مسعود جنتى عطائى . - حافظ يكتائى . - و چندين نسخهء ديگر كه نوشتن نام آنها ضرورتى ندارد ، و مخصوصا « ديوان كهنهء حافظ » از روى نسخهء خطى نزديك به زمان شاعر [ به كوشش استاد ايرج افشار ] به كتابت درآمده و مسلما اثر طبع حافظ است .
: - ( مصرع دوم بيت پنجم ) : « راوق به معنى صاف و بىغش . . . » سفينهء حافظ جنتى عطائى .
( مصرع دوم بيت سوم ) « ز آنكه تو مست . . . » نسخهء 805 - .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1159
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١١٥٩