الف - :
« نواى بلبل مستت كجا پسند افتد * چو گوش و هوش . . . »
نسخهء 805 : - ب - ( : « ق » [ - قزوينى ] . . . بلبلت اى گل . . ) « متن [ - بلبل مستت ] پسنديدهتر است با توجه به مصرع بعد » ص 283 شاعر ساحر همايونفرخ .
الف - « كه گوش و هوش . . . » قزوينى . - نسخهء خطى داراى تاريخ 849 « پنجاه و هشت سال پس از درگذشت حافظ » . - نسخهء خطى 805 - .
نسخهء خطى متعلق به دكتر يحيى قريب .
: - ب - « كه گوش هوش به مرغان بذلهگو دارى » چند نسخهء خطى مسعود فرزاد .
: - ج - « گوش هوش . . . هرزهگو . » مجموعهء خطى تاريخ كتابت سنهء 862 قمرى . - پير حسين كاتب . - نسخهء خطى داراى تاريخ 813 - .
خانلرى . و « اديب برومند . » : - د - « كه گوش هوش » . . . بر دو ضبط [ ديگر ] ارجح است ، زيرا « كه » علامت تعليل و توجيه مطلب مىباشد و « گوش هوش » اضافهء استعاريست » غزليات حافظ اديب برومند .
قزوينى فاقد اين بيت بوده ، در نسخهء خطى سال 805 تحرير شده است .
: « ز كنج . . . مجوى نقد حضور : » نسخه 805 - . ( « ق » گوهر عشق .
« متن [ يعنى « نقد حضور » ] صحيح است . ) دكتر همايونفرخ - ص 284 ديوان شاعر ساحر .
در نسخه 805 و در همين غزل ، اين بيت نيز - كه در قزوينى نيست - ضبط است :
زمانه گر همه مشك ختن دهد بر باد : * فداى تو ، كه خط و خال مشكبو دارى . » .