حافظ ق غ ، اين بيت را ندارد . ( دلق ملمع : خرقهاى كه درويشان از نسيجهاى رنگارنگ درست كنند « واژهنامهء غزلهاى حافظ » ) نسيج - بافته شده . - خرقه : جامهء خاص صوفيان ، جبّهء مخصوص درويشان ، جامهاى كه از تكههاى گوناگون دوخته شده باشد . ( زنار : بضم اول و تشديد دوم ، يعنى : « رشتهاى متصل بصليب كه مسيحيان به گردن خود آويزند ، كمربندى كه زردشتيان بكمر بندند ، كمربندى كه ذميان نصرانى در مشرق زمين مجبور بودهاند به كمر بندند تا بدينوسيله از مسلمانان متمايز گردند [ و شناخته شوند كه مسلمان نيستند ] فرهنگ معين ) . در مصراع دوم بيت « دلق ملمع . . . » در نسخهء 805 هجرى ديوان حافظ چنين آمده است : « . . . صوفى ندارد اين رسم و اين راه » . لكن در نسخى ديگر « صوفى نداند . . . » .
در نسخهء 805 هجرى قمرى دكتر همايونفرخ ، و نسخهء حافظ 1362 هجرى شمسى دكتر خانلرى اين بيت چنين ضبط شده است :
« من رند و عاشق ، آنگاه توبه * استغفر اللّه استغفر اللّه » ؛
لاكن بيتى را كه ما - از حافظ قزوينى و بعض نسخ - انتخاب كرديم بر اين بيت رجحان دارد .
در اواخر همين ديوان - تحت عنوان « معانى فارسى مصراعهاى عربى . . . » به ( ه ) مراجعه فرمائيد .
الف - ( بيت سوم ) : « ما شيخ و زاهد . . . » نسخه 805 - .
: - ب - ( بيت ششم ) :
« عكسى ز رويت بر ما نيفتاد ! / آئينه رويا . . . »
نسخهء 805 - .