[ اين مصراع را خواجه تضمين فرموده است ] : « . . . فخر الدين اسعد :
كه او را آگهى از ما نهان ده « كه راز دوست از دشمن نهان به » - آينهء حافظ و حافظ آينه ، تأليف محمد رضا تاجدينى ، ص 31 شركت انتشاراتى پاژنگ 1368 تهران . » .
( « . . . اين بيت در ويس و رامين ، چاپ دكتر محجوب ، نشر انديشه ، تهران 1337 ص 365 - و : ويس و رامين مصحح تودوا - گواخاريا ( انتشارات بنياد فرهنگ ايران ، تهران 1349 ، ص 507 ) بدين صورت ضبط شده است :
كه او را آگهى از ما نهان ده * كجا اين بار ، كار ما نهان به .
اما ضبط دو تا از نسخهبدلهاى چاپ تودوا - گوخاريا ( نسخهء خطى كلكته و نسخهء خطى آكسفورد ) مطابق است با ضبط دهخدا در امثال و حكم ( مجلد دوم ، ص 857 ، انتشارات اميركبير ، چاپ پنجم 1361 ه .
ش ] :
« كه او را آگهى . . .
« كه راز دوست از دشمن نهان به » .
نشر دانش - سال دهم ، شمارهء پنجم - مرداد و شهريور 1369 تهران - ص 44 - تحقيق از : « سيد على ميرافضلى » .
( مصراع دوم بيت هشتم ) : « كه رأى پير با بخت جوان به » نسخه 805 هجرى .
الف - « سخن اندر دهان دوست ، گوهر » نسخه 805 :
ب - بيت پنجم غزل ( مصرع نخست ) در چند نسخهء خطى و چند نسخهء چاپى اينست : « گلى كان پايمال سرو ما شد » ص 495 جامع نسخ حافظ .