: فضول عقل - فضول و فضولى - وسوسه - :
« ز باده هيچت اگر نيست ، اين نه بس كه ترا / دمى ز « وسوسهء عقل » بىخبر دارد »
. - ( عقل :
فهميدن - فرهنگ عميد ، جلد سوم » . عقل - فهميدن « فرهنگ معين » . - فهم يعنى عقل « فرهنگ نفيسى » مجلد چهارم ص 2597 ستون وسط - :
« . . . فهم ضعيف ، راى « فضولى » چرا كند .
( ديوان خطى زمان حافظ يعنى نسخهء 805 هجرى كه سيزده سال پس از درگذشت خواجه نوشته شده است : « فضول عقل . . . » . ) . لازم به يادآوريست كه مقالهء دكتر رواقى در شمارهء 19 - 18 « كلك » هم مطالعه شده است . ) .
« طمع به قند » قزوينى . ( طمع به قدر وصال . . . نسخهء 805 ) : - « متن [ يعنى : قدر ] صحيح است » شاعر ساحر همايونفرخ .
: - ( قند و شكر ، در اين بيت ، از نظر علم بديع : داراى « صنعت مراعات النظير » است . - ح - ) .
الف - ( مصراع دوم بيت سوم ) : « بتا بيا و تماشاى . . . » نسخهء خطى محمود مصباح .
: - ب - ( مصرع ثانى بيت يازدهم ) « . . . دقيقه . . . » - كار ظريف ؛ نكته و ظرافت ؛ سخن پوشيده و لطيف نكتهء باريك و دقيق [ در اين بيت ] .