مرجّح است . » [ استاد شهيد مرتضى مطهرى ] همان ديوان و همان صفحه ، انتشارات صدرا . [ تهران خيابان ناصر خسرو ] .
: ج - ( بيت پنجم ) :
« غلام آن كلماتم كه آتش « افروزد »
: نسخه به خط پير حسين كاتب - و « غزليات حافظ اديب برومند » .
: - « . . . آتش افروزد » بر « آتش انگيزد » از جهت تداول در بيان ، بهتر است . . . » ص 555 حافظ اديب برومند .
: د - در نسخهء خطى 805 [ بيت چهارم همين غزل ] :
« فرشته عشق نداند كه چيست اى ساقى * بيا و جرعهء جامى به خاك آدم ريز . »
- ( متن [ يعنى . . . اى ساقى / بيا و جرعهء . . . ] به مراتب زيباتر و فصيحتر است - ساقى از چه كسى [ . . . بخواه جام . . . ] جام بخواهد ؟ [ كه ] خود ساقى ، سقايتكننده است . ) همايونفرخ ، شاعر ساحر ، ص 151 .
سقايت : پيشهء كسى كه آب يا شراب به ديگران دهد ( فرهنگ عميد ) .
سقايت : پيمانهء آب و شراب ( فرهنگ معين ) .
: ه - ( بعد از بيت هفتم ) :
« به شكر آنكه به حُسن از مَلَك ببردى گوى * به عاشقان و فقيران خويشتن ، مستيز . »
نسخهء خطى « حدود نيمهء اول قرن يازدهم » ، ص 311 جامع النسخ حافظ .