حافظ ق - غ :
گر بود عمر بميخانه رسم . . .
( . . . عمر [ و ] به ميخانه . . . . ص 172 گلگشت در شعر و انديشهء حافظ - چاپ اول ) حافظ ق غ : خدا را . - « در نسخهء خطى خلخالى « خدايا » نوشته شده و ضبط نسخههاى كهن و معتبر قرن نهم كه مورد بررسى قرار گرفت « خدايا » مىباشد ، تمناى « ايجاد سبب » تنها مىتواند خطاب به خداى تعالى باشد [ ليكن ] در چاپ قزوينى « خدا را » بجاى « خدايا » چاپ شده ( ! ) .
يا رب ! سببى ساز كه يارم به سلامت . . . سببى ساز خدايا كه پشيمان نشود . . .
از كتاب مقدمهاى بر تدوين غزلهاى حافظ ، چاپ 1367 ه . ش .
ص 122 دكتر سليم نيسارى . . . » .
الف - ( مصرع دوم بيت ششم )
« غمزهء شوخش و آن . . . »
حافظ علامه قزوينى و دكتر غنى .
ب -
« نرگس شوخش و . . . »
نسخهء 805 - . ( غمزهء دلكش و . . . ديوان حافظ استاد محيط طباطبائى ) .
ج - « . . . « غمزه » شوخ نمىشود ؛ متن [ يعنى : نرگس شوخش ] بهتر است . » زيرنويس ص 146 شاعر ساحر به تصحيح دكتر همايونفرخ - چاپ اول .
( بيت سوم ) :
« معرفت نيست . . . خدايا « مددى »
: چند نسخهء خطى و چاپى ( ص 287 جامع نسخ حافظ ) .
( بسيارى از نسخ معتبر خطى و چاپى : « خدايا سببى » ) .