غزل دلا :
چندم بريزى خون . . .
در ديوان خطى سال 805 ه . ق .
متعلق به دكتر همايونفرخ ، هم ثبت است .
الف - اين غزل در حافظ قزوينى - غنى نيست ، اما در نسخى ديگر كه معتبر نيز مىباشد آمده است ، نوشتهء جناب دكتر محمد امين رياحى در كتاب گلگشت در شعر و انديشهء حافظ ( ص 433 و 475 ) مرا متوجه اين غزل ساخت .
ب - ( مصراع دوم بيت چهارم )
« دم صبحت . . . ز آن « نگار » آخر . »
لكنهور هندوستان ، قدسى شيرازى ( ص 286 جامع نسخ حافظ ، تأليف مسعود فرزاد .
ج - ( مقطع - آخرين بيت غزل ) : « . . . [ نسخ ] 825 ، ل [ لسان الغيب سال 908 - 911 كتابخانهء عصد الملك ] ، ش ، « مىاى چون لعل » [ - ( 805 هجرى « لبى چون لعل » ) - ] « هر دو وجه صحيح است ، با ساقى - در مصرع دوم - « مى » ارجح مىنمايد ؛ ولى « بت » لازم نيست كه ساقى باشد ، مىتواند آن « بت چون ماه » دلبر و شاهد باشد . » دكتر ركن الدين همايونفرخ ، ديوان شاعر ساحر - ص 141 - چاپ اول : 1371 ه . ش .